Prof. Dr. İnanç Özgen

Prof. Dr. İnanç Özgen

inanc@haberpars.com

ARDIÇ AĞACI DEYİP GEÇMEYİN.

21 Aralık 2022 - 16:24



Hey gidi Ardıç ağacı ne çok kişiyi ağırladın altında. Ne güzel baktın dağlara ve
ovalara. Üzerine konan Ardıç kuşu ne güzel nasiplendi senden. Sen de ondan.
Filizlenmen bu kadar kolay oldu bak, o güzelim kuş sayesinde. Sen Can’sın, o
Canan.  Cem Karaca dememiş boşuna “Sevda Kuşun Kanadında”. Bilmiyordum
hikâyenizi inan bu yazıyı yazana kadar.
Ne kadar güzelmiş  hikâyeleriniz. İdeon’un Tanrıları hikâyesinden öğrendim
aşkınızı. Kitapta “Elinde tuttuğun tohumu bir ardıç kuşu yutup sindirmez ve dışkı
olarak atmazsa o tohum filizlenmez”. deniliyordu. Ardıç kuşu almasa içine senden
bir parça, kursağın görmese tohumun yolculuğunu, filizlenmezdi umutların demek ki?
Kuşun içinde açılmasaydı tohumun, neslin bu kadar hızlı yayılır mıydı?
Söyle! Altında kaç hayal birbirine ip atlattı? Kaç savaş oldu? Kaç aşk yaşandı
yorgun uyumalarında. Yılanlar uğradı mı yamacına. Şanslıdır karıncalar inan
iğneli yapraklarını yorgan yaptıklarından. Kaç iğnen, kaç küçükbaşın yününde
yolculuk yaptı. Ulaşılmaz kaç dağın, kuşa arkadaşı oldu dalların. Sağlam bir
dosttun çünkü. Aza kanaat ettin dağ başında.
Yaprağın, “Hem kılıç gibi keskin, hem cennet gibi her dem yeşil”. Yalnızlıkların
ve özlemlerin şiiri olmuşsun güzel gönüllerde. Bitmesini istemediğin bir hayat gibisin,
ardıç kuşunun kursağında. Yeni doğumlara gebe, çatlayan tohumlarda yarınların
umutlarına hasret. Taze enzimlerin kol gezdiği genetiğinde hep yeşili çağıran.
Faydalarını bilseydi insanoğlu seni sırtında taşırdı bilsen. Konuştun mu
doğayla söyle, Ey  sevgili Ardıç. Ne zaman yağmur yağacak, tohumların ne zaman
yeniden toprakla bulaşacak. Yeni doğumlara ne zaman gebe kalacak tohumların.
İğneli yapraklara eli değen İnanoğlu’nun canı yanmazdı inan, bilseydi kadim
uygarlıklardan gelen faydalarını. Kışın neden dökmezsin yapraklarını söyler misin?
Neden o yeşil yaprakların kıskandırır diğer ağaçları, iğneli yapraklarınla. Rengin
neden solmaz diğer ağaçlara inat.  Direnir misin zamana siper ederek gövdelerini?
Şaman Türklerinin  ve Bektaşi Alevilerinin dallarına umut asmaları asaletli
duruşundan mıdır söyle? Depdebeli doğa yamacında ardıcın, çok ağaç barınmaz
arkadaşı. Tüm ağaçlar kendini bıraksalar da ölüme, sen nedense direnirsin ben
buradayım diye?
Ey güzel Ardıç.! Tütsüler yaktım bugün, senin şerefine. Masanın bir köşesinde
“Sen”, Bir köşesinde  “Ardıç Kuşu”. Haydi demlenelim Doğayla

YORUMLAR

  • 0 Yorum