Ortadoğu’da uzun yıllardır süregelen İsrail-Filistin çatışması, son günlerde yeniden dünya gündeminin en üst sıralarına taşındı. Hamas’ın askeri kanadı Kassam Tugayları Komutanı Muhammed ed-Dayf, İsrail’e karşı başlattıkları “Aksa Tufanı” operasyonunun ilk aşamasında 5 bin roket ve havan topu fırlattıklarını duyurdu. Hamas lideri İsmail Heniyye ise bu operasyonu, Mescid-i Aksa’ya yönelik saldırılara karşı bir “kahramanlık savaşı” olarak nitelendirdi.
Hamas güçleri, İsrail’in Sderot kentinde bir polis merkezini ele geçirirken, Gazze Şeridi’nin güneydoğusunda yer alan Kerem Ebu Salim Sınır Kapısı ve çevresindeki askeri noktaların kontrolünü aldığını iddia etti. Bu gelişmeler, İsrail tarafında büyük bir şok etkisi yarattı. İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu, “Savaştayız ve bu savaşı kazanacağız” diyerek, ülkesinin bu saldırıya sert bir şekilde karşılık vereceğini ifade etti. Savunma Bakanı Yoav Gallant ise Gazze çevresindeki 80 kilometrelik bir alanı askeri bölge ilan ederek yedek askerleri göreve çağırdı.
Bu olaylar, İsrail’in yıllardır Filistin halkına yönelik baskıcı politikalarının ve ihlallerinin bir sonucu olarak değerlendiriliyor. İsrail’in, Filistin topraklarını işgal eden ve Filistin halkını sistematik bir şekilde şiddete maruz bırakan tutumu, uluslararası toplumda uzun süredir eleştiri konusu. Ancak bu eleştiriler genellikle somut bir müdahaleye dönüşmediği için Filistin halkının direnişi, dünya kamuoyunda bir kez daha yankı buldu.
Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, taraflara itidal çağrısında bulunarak gerilimin daha fazla tırmanmaması gerektiğini ifade etti. Bununla birlikte, Filistin Devlet Başkanı Mahmud Abbas, Filistin halkının kendini savunma hakkına sahip olduğunu vurguladı. Ancak bu açıklamalar, bölgede yaşanan şiddetin durdurulması için yeterli görünmüyor.
İsrail’in, Hamas’ın saldırılarına misilleme olarak Gazze’ye yönelik hava operasyonlarına başlaması, bölgede yeni bir insani kriz riskini de beraberinde getiriyor. Uluslararası toplumun bu krize müdahale etmesi ve Birleşmiş Milletler’in etkin bir çözüm mekanizması geliştirmesi gerektiği açıkça ortada. Aksi takdirde, bu çatışma daha fazla can kaybına, acıya ve yıkıma yol açabilir.
İslam ülkelerinin de bu süreçte aktif bir rol oynaması, tarafları barış masasına çekmek için çaba göstermesi önemlidir. Şiddet, sadece yeni şiddet dalgalarını doğurur ve kalıcı bir çözüm ancak diplomatik yollarla sağlanabilir. Dünya, Ortadoğu’daki bu trajediyi görmezden gelmemeli ve adaletin sağlanması için harekete geçmelidir.
İbrahim Erdem Karabulut
